Gece yarısı... Eşiniz uyumuş, telefonu komodinin üzerinde duruyor. Ekran aniden aydınlanıyor ve içinizde o tanıdık, kemirici dürtü uyanıyor. Parmak uçlarınızda gidip o mesaja bakma, sosyal medya beğenilerini inceleme, nerede kiminle olduğunu gizlice teyit etme isteğine karşı koyamıyorsunuz. Telefonu karıştırdığınızda hiçbir şey bulamıyorsanız "Çok iyi gizliyor, kesin sildi" diye düşünüyor; en ufak bir belirsizlikte ise "İşte biliyordum!" diyerek felaket senaryoları yazıyorsun

Sıradan bir günün akşamı... Bütün gün işte veya evde başkalarının hayatını kolaylaştırmak için durmaksızın koşturdunuz. Kimse sizden istemediği halde eşinizin sevdiği o zahmetli yemeği yaptınız, arkadaşınızın sorununu dinlemek için kendi planınızı iptal ettiniz veya iş yerinde "hayır" diyemediğiniz için fazladan mesaiye kaldınız. Tüm bunları yaparken içinizde cılız ama çok ısrarcı bir ses yankılanıyordu: "Bu kadar çabaladığımı görecekler, takdir edecekler ve bana değer verece

Sıradan, oldukça yorucu ve can sıkıcı bir salı günü geçirdiniz. Bütün gün işte veya evde koşturmaktan tükenmiş bir halde kapıdan içeri girdiniz. Anahtarı her zamankinden biraz daha sert bir şekilde portmantoya bıraktınız ve derin, sesli bir iç çektiniz. Eşiniz koltukta oturmuş telefonuna bakıyor veya televizyon izliyor. Size sadece "Hoş geldin" deyip ekranına dönüyor. O an içinizde bir şeyler kırılıyor. Mutfakta bulaşıkları yerleştirirken dolap kapaklarını biraz daha sert kap

Sıradan bir cuma akşamı... Bütün haftanın yorgunluğunu atmak için dışarı çıkmaya karar verdiniz. Arabaya bindiniz ve eşiniz, gideceğiniz yol hakkında size ufak bir eleştiride bulundu veya radyoda çalan kanalı aniden değiştirdi. Normalde gülüp geçeceğiniz bu ufacık hareket, içinizde aniden devasa bir öfke dalgası yarattı. Sesler yükseldi, eski defterler açıldı ve sadece beş dakika içinde o güzelim akşam yemeği planı iptal oldu. Yol boyunca arabanın içini kaplayan o ağır, küskü

İlişkinizin en başlarına dönün... Muhtemelen eşinizin o rahatlığı, sakinliği veya spontane tavırları size çok cazip gelmişti. Ancak zaman geçtikçe, başlangıçta sevdiğiniz o özellikler gözünüze batmaya başladı. Artık ona baktığınızda sadece "potansiyelini" görüyor ve içinizden sürekli şunları geçiriyorsunuz: "Aslında biraz daha hırslı olsa, biraz daha romantik olmayı öğrense, şu dağınıklığını bir düzeltse harika bir eş olacak! Onu değiştirebilirim, ona yardım edebilirim..." Eğ

Bulaşık yıkarken, arabayla işe giderken veya gece tam uykuya dalacakken zihninizin aniden yıllar öncesine gittiği oluyor mu? Eşinizin size haksızlık ettiği eski bir anı, ailenizle yaşadığınız eski bir tartışma veya aylar önce verilmiş kırıcı bir tepki zihninizde yeniden canlanır. Bir anda kalp atışlarınız hızlanır, kendi kendinize o gün vermediğiniz cevapları vermeye, o kavgayı zihninizde yeniden etmeye başlarsınız: "O gün bana öyle dediğinde susmayacaktım! Keşke şöyle deseyd

Zor bir gün geçirdiniz, canınız çok sıkkın. Akşam eve geldiniz ve eşiniz koltukta televizyon izliyor. Yüzünüzün asık olduğunu fark etmesini, yanınıza gelip size sarılmasını ve "Neyin var, neye ihtiyacın var?" diye sormasını bekliyorsunuz. Ancak o hiçbir şey fark etmiyor. Siz mutfakta bulaşıkları biraz daha sesli yerleştirmeye, kapıları biraz daha sert kapatmaya başlıyorsunuz. Eşiniz nihayet "Bir sorun mu var?" diye sorduğunda ise dudaklarınızdan o meşhur kelime dökülüyor: "Yo

"Bir sorun olduğunda hemen oturup konuşmak, o an çözmek istiyorum. Ama ben 'Konuşmamız lazım' dedikçe o susuyor, gözlerini kaçırıyor ya da kapıyı çarpıp gidiyor. O sustukça ben daha çok çıldırıyorum, daha çok üstüne gidiyorum. Ben çabaladıkça o benden daha da uzaklaşıyor..." Ya da madalyonun diğer yüzünden bakalım: "Üzerime o kadar çok geliyor ki, nefes alamıyorum. Ne söylesem yanlış anlaşılacak, kavga daha da büyüyecek diye susmayı seçiyorum. Ben sakinleşmek için uzaklaşmak

Tartışmanın çok basit bir konudan, örneğin nereye yemeğe gidileceğinden veya yapılmamış bir ev işinden çıktığını hayal edin. Birkaç dakika içinde sesler yükselir ve o tanıdık his içinizi kaplar: "Haklı olduğumu biliyorum ve bunu ona kanıtlayana kadar asla susmayacağım!" Tartışmanın hararetiyle ağzınızdan eşinizin en zayıf noktasını hedef alan, son derece kırıcı bir cümle dökülür. Eşiniz susar, gözlerini kaçırır ve odayı terk eder. O an için savaşı "kazanmış" ve son sözü söyle

Bulaşık makinesine konulmayan bir bardak, geç cevap verilen bir mesaj veya basit bir "Nereye gidelim?" sorusu... Nasıl oluyor da bu kadar incir çekirdeğini doldurmayan konular, sadece birkaç dakika içinde seslerin yükseldiği, geçmişteki tüm defterlerin açıldığı ve günlerce süren bir küslüğe dönüşebiliyor? Tartışmanın sonunda genellikle ne için kavga etmeye başladığınızı bile unutuyor, kendinizi "Biz neden sürekli aynı şeyleri tartışıyoruz? Neden beni hiç anlamıyor? Yoksa artı

Yakın ilişkiler, hayatın içinde kendimizi en çok güvende hissetmek istediğimiz, en korunaklı alanlarımızdır. Ancak çoğu zaman sevdiklerimizle aramızdaki o hassas mesafeyi ayarlamakta zorlanırız. Ya "biz" olma çabası içinde "ben" olmayı unuturuz ya da incinmekten öylesine korkarız ki etrafımıza görünmez devasa kaleler inşa ederiz. Yürüttüğüm bireysel görüşmeler sırasında, hem yüz yüze hem de Eskişehir yetişkin ve çift danışmanlığı süreçlerimde çok sık karşılaştığım temel bir i

İlişkiler, hayatımızın en besleyici, en güvenli limanları olma potansiyeli taşırken; bazen kendimizi en çok yorulduğumuz, en çok anlaşılmadığımızı hissettiğimiz savaş alanlarında bulabiliriz. Eskişehir çift danışmanlığı süreçlerimde yüz yüze veya Türkiye’nin dört bir yanından bağlandığımız online ilişki danışmanlığı görüşmelerimde en sık karşılaştığım tablolardan biri tam olarak budur: Birbirini seven iki insanın, içinden çıkılmaz bir tartışma döngüsüne hapsolması. Peki, bizi